De Beantwoording
Over bedreigingen en veel gestelde vragen Na afloop van de vergadering van 26 januari beantwoordde ik de nodige mails. Positieve, ondersteunende –waarvoor heel veel dank en mails met daarin boosheid of teleurstelling. In die laatste gaat het er meestal over dat ik lieg, dat ik niet luister, dat ik het over mijzelf afroep en dat ik niet doe wat ‘iedereen vindt’, los van dat ik dik ben, een nare stem heb, aandelen COA bezit, maar vluchtelingen in de winkel van mijn vrouw moet stoppen en dat ik ontslagen moet worden. Dit is zo’n antwoord: Geachte mevrouw en meneer, Spijtig dat u niet meer wilt praten met mij. Ik was wel nieuwsgierig geweest naar wat u allemaal als ‘gelieg’ ziet in mijn woorden. Ik begrijp hartstikke goed dat u niet op mij stemt als u denkt dat ik leugens vertel, maar waarom zou ik. En maakt u zich niet ongerust, ik zal het nooit voor het zeggen hebben in deze gemeente. Dat gaat gelukkig niet zo in een democratie. Mevrouw, meneer, ik luister en ik hoor wat mensen zeggen. Een deel wil niks, wil geen medemensen helpen, een deel wil medemensen helpen en een deel wil zoveel mogelijk medemensen helpen en allemaal vinden ze dat zij gelijk hebben en dat de ander ‘het niet snapt’ of ’niet wil luisteren’, maar dat …
