De Reden
“Waarom bent u hier” vraagt de onderzoeker met prangende ogen, na het handenschudden. Haar secretaris houdt de adem in. Lekker begin, denk ik nog terwijl ik ga zitten. Kan ik hier een fout antwoord op geven, of is dit een onderdeel van de vraagtechniek. Ik pijnig ondertussen mijn hersens over de opbouw van Socratische gesprekken uit mijn schoolboeken. “Om uw vragen te beantwoorden, toch?”, stamel ik wat. Stom, nooit een vragend antwoord geven, laat staan met een behoefte aan bevestiging op het eind. Les één uit de cursus ‘assertiviteit’, die ik zelf regelmatig geef. Ik sla alsnog bijna dicht maar begrijp dat ze het niet doet om te pesten maar om te weten, te checken, vast te leggen. Ik bevind mij in een buitenwijk van Utrecht, in een kale ruimte met alleen een grote witte formica tafel met vier stoelen voor ons drieën. De secretaris wijst op het boeket bloemen in de hoek, als hij verontschuldigend zegt: “We zijn net in dit pand getrokken”. Dat klopt wel want buiten op de deurbel stonden heel andere namen; het is dat ik een bekende zag, die zich haastte om voor mij de deur open te doen. Ik zit in het integriteitsonderzoek vanwege mijn ambitie om wethouder te worden. De omgeving doet recht aan de sfeer van geheimzinnigheid die hangt rondom integriteit. Ik …
