Het Afscheid
Dames en heren, de taak zit er bijna op. Meer dan negen jaar hebben ik lief en leed van onze gemeente en ons college gedeeld, gedelibereerd, geblokkeerd, geamendeerd, gele kaarten gegeven, moties van treurnis en al wat mogelijk is met raadsinstrumenten in de handen van een enthousiast leek. Leken, dat begrip moeten we koesteren en overdragen naar een nieuwe gemeenteraad. Want dat beroepen op een expertise doet immers vermoeden dat het raadslid op de stoel van een ambtenaar wil zitten. Dat kan: Daarvoor moet het raadslid gewoon solliciteren – en dat kan: onze nieuwe gemeente laten wij glorieus achter met circa 65 vacatures. Niemand hoeft dus ongerust te zijn brodeloos te worden na deze periode. En een goed ambtenarenapparaat is -zo weten wij- onmisbaar. Afgelopen jaren heb ik dierbare herinneringen opgebouwd met een behoorlijk aantal ambtenaren en een paar in het bijzonder. Zij gaven me heldere informatie, wezen op mogelijkheden en onmogelijkheden, hadden geduld met me, nog meer geduld en hadden moed om mij om verduidelijking te vragen en weer anderen wisten dat ik van koud water hou tijdens vergaderingen. Ik kan geen namen noemen, dat is ons protocol en die scheiding moeten we ook koesteren. De politieke arena kan niet zonder die scheiding en niet zonder die samenwerking. Dank daarvoor allen. Stiekem ben ik jaloers op jullie. Een nieuwe …