Door Geplaatst op Geplaatst in fractievoorzitter, Gemeenteraad Getagd met

Zes jaar en vier maanden, zo meld mijn LinkedIn account, ben ik nu raadslid en fractievoorzitter. De tijd vliegt. Soms lijkt het alsof ik net begonnen ben. Dat komt natuurlijk doordat alles uiteindelijk samenbalt tot op 1 avond in de maand; de raadsvergadering. Daar waar de apotheose van alle weken en voor ‘dinodossiers’ soms jaren, samenkomt. Zestig avonden tot op heden waar je vol adrenaline naar toe gaat, je vastklampt aan strohalmen en andere signalen. Zestig avonden waarin je stuurt, duwt, meegenomen wordt en en passant aan een bodemcompromis denkt. Zestig avonden die veelal met een sisser aflopen. Als je in de oppositie zit. Dualisme is ‘not done’ in onze gemeenteraad, ondanks bezwerende formules van velen. Dualisme ‘is done’ door het college en dat maakt het onverwacht leuk. Ineens wordt een motie omarmd, hoeft niet ingediend. Suggesties uit beschouwingen worden stilzwijgend opgepakt, vormgegeven en uitgevoerd. Ik koester ze. Politiek zonder wapengekletter. Met rede in redelijkheid. Wederzijdse complimenten voor idee en uitvoering. Dualisme, ieder zijn rol, op basis van dezelfde bestuurlijke gedrevenheid voor het zorgen voor een samenleving. Het is het soort politiek voeren waar ik mij goed bij voel. Beter dan bij de eigen-liners en het ‘schoolpleinschelden’, als gemeenplaatsen in de eerste en tweede termijn van de vergadering. De gemeenteraad van Geldermalsen is niet de plaats waar verzamelde kennis wordt …

De Noodstop Lees meer »

Door Geplaatst op Geplaatst in D66, Geldermalsen, Gemeenteraad, Regio

De verbazing is groot: De huidige coalitiepartijen van Geldermalsen, Dorpsbelangen, SGP en CDA, pleiten al geruime tijd voor samenwerking en fusie met buurgemeenten Neerijnen en Lingewaal. Beiden net als Geldermalsen plattelandsgemeenten. Samen zouden we een krachtig lokaal bestuur vormen dat de uitdagingen van de toekomst prima aankan. Bij de eerste de beste uitdaging, het vraagstuk hoe we in Rivierenland op korte termijn een grote groep vluchtelingen gaan opvangen, houden diezelfde partijen opeens een opmerkelijk pleidooi voor samenwerking met een stedelijke partner. Oftewel laat Culemborg en/of Tiel maar voor opvang zorgen. Dat is tenminste af te leiden uit de verklaring die zij deden uitgaan. Hoezo krachtig lokaal bestuur als je straks de grootste gemeente (GNL) in Rivierenland bent maar je hebt zelf feitelijk weinig gedaan aan acute humanitaire hulp? Hoezo krachtig lokaal bestuur als je de lokale democratie niet versterkt door besluiten te nemen zonder rekening te houden met draagvlak dat er wel degelijk is en nog voordat hier een openlijk debat over is gevoerd? Hoezo krachtig lokaal bestuur als je je straks volledig afhankelijk maakt van wat Culemborg of Tiel doet? Samenwerking met deze buurgemeenten is iets waar wij al veel langer voor pleiten in het kader van krachtig lokaal bestuur. Die kracht ontstaat juist vanuit die aanvullende verschillendheid van dorp en stad. Neerijnen en Lingewaal bieden, zoals we al eerder stelden, …

De Krachtmeting Lees meer »

Door Geplaatst op Geplaatst in fractievoorzitter Getagd met , , , ,

Transparantie is, in de nieuwe vertaling, hét sleutelwoord om nergens meer verantwoordelijk voor te hoeven/willen/kunnen zijn. Niet zo zeer ingegeven door de interessante gedachten van Paul Frissen in Het Geheim Van De Laatste Staat maar vanwege de trend dat ieder simpel overleg in een gemeentehuis eigenlijk als een ‘beleef de lente‘ 24/7 zichtbaar moet zijn, open moet staan voor wie dan ook en wat dan ook. Nobel, leerzaam of slaapverwekkend, in ieder geval uitputtend voor de degenen die iets willen bereiken. Uitputtend, ja, zelfs de onbevangen mensen van superstreamme hielden het niet vol . Belangenbehartiging wordt niet meer verlangd in termen van output-gedreven (wat levert het ons op) maar gaat gebukt onder de eis van ‘procesgedreven’ of ‘belevingspolitiek’ (wat en waarom doe je dat nu); We gaan er immers wel van uit dat “jij wint” maar we willen dat ook stap voor stap meemaken, inclusief ons eigen commentaar. Hebben we tijd voor, hebben we ‘zin an’. Zoals de televisie ons dat leert met Max Verstappen, Steven Kruiswijk en alle andere topsporters. Met dien verstande dat dat alleen tijdens de wedstrijd zelf is, niet tijdens alle voorbereidingen. En oh wee als je onderweg crasht, dan is alle sympathie weg. Vertrouwen gaat onmiddellijk te paard naar de uitgang en je bent na 2 seconden volledig afgeschreven, zoals iedere reporter weer in de mond neemt bij …

Het Doorzicht Lees meer »

Door Geplaatst op Geplaatst in fractievoorzitter, Gemeenteraad Getagd met , , ,

“Dit zijn slechts tegenwerpingen van twee kleine partijen in onze raad*” siste het raadslid in zijn ongevraagde tweede bijdrage aan het gesprek met de gedeputeerde, “deze coalitie heeft de meerderheid, wij hadden deze keuze op onze website en recent hebben wij -wederom- het mandaat op onze ledenvergadering gekregen”. Zakte terug naar achteren in zijn stoel en liet de handen gevouwen rusten voor zijn papieren. Klaar. Daarmee leek hij aan te geven dat iedere ter-discussie-stelling van partnerkeuze voor de samenvoeging/overname/herindeling van een aantal plaatsen in Gelderland ‘abject en infaam’ moet worden beschouwd. En het werkte, want niemand reageerde; Een debat-technische reprimande bleef uit vanwege beleefdheid richting gedeputeerde. Maar het bleef boven de tafel hangen, als in: ‘En er was geen weerwoord, dus waar’; het momentum verglijdt. Het geeft een pijnlijk zicht in het ongestraft en dus effectief blijven strooien met drogreden in onze ‘gedachtewisselingen’ in de gemeenteraad. De vraag is of het beter wordt als er alleen een soort ‘Lagerhuis-virtuozen’ worden toegelaten tot de raad of juist een taalpolitie die iedere keer weer dit soort redenatietechnieken benoemt en de niet zo adrem/gebekte raadsleden de mogelijkheid geeft naar adem te happen en zuivere argumenten te poneren. Debattaalpolitie: Een taak voor de raadsleden zelf. Een taak voor de voorzitter van de gemeenteraad of misschien beter passend bij de rol van de hoeder van …

De Democraat Lees meer »

Door Geplaatst op Geplaatst in fractievoorzitter

Ineens waren er 4 kunstgrasvelden te vergeven door een gul college met de verkiezingen blijkbaar in zicht. De zaal zat vol met vier voetbalverenigingen die erbij wilden zijn wanneer de toekenning wéér zou worden uitgesteld. Het water klotste immers inmiddels op de velden over de voeten. Beloften waren al jaren doorlopend door politiek gedaan maar door wie, was wat schimmig. Overlevering leerde ons toch wel de nodige jaren. Vier raadsleden hadden waarschijnlijk daarom besloten om dit agendapunt feestelijk op te luisteren. Ieder met een shirt van een van de betreffende vereniging aan om zo in de zaal plaats te nemen. De nota Kunstgrasveld was agendapunt 8. Op de agenda stonden, vóór dit punt andere belangwekkende punten. Zo ging het over het instellen van een adviesraad voor het sociaal domein, over de begrotingswijziging 2016 inzake Veilig Thuis. Het ging bij punt 5 om de installatie van een nieuw jong commissielid, gegrepen door het belang van politiek en goed besturen, de stoute schoenen aangetrokken, moed verzamelt en zich aangemeld. En vandaag werd dit officieel getoetst met het afleggen van de belofte. In haar beste jurk, vader erbij, man erbij, foto’s erbij en dat met 4 carnaval-aanvoerders in blauw/zwart, rood/wit, rood/zwart en knal oranje. Zelfs de bestuursleden van een voetbalvereniging keken hun ogen uit. “Beschamende vertoning”, fluisterde een van hen mij toe, “het …

De Optocht Lees meer »