Eerder geplaatst op Raadsledennieuws Als openbaar bestuur achter gesloten deuren moet, gaat dat wringen. Onontkoombaar. Natuurlijk moet er een manier zijn om zaken in de gemeenteraad in besloten openheid met elkaar te bespreken zonder dat dat financiële consequenties heeft voor de gehele gemeenschap. Bijvoorbeeld bij onderhandelingen of wanneer een individu in het bijzonder onderwerp van gesprek is en de gemeentewet helpt daarin. Natuurlijk hoeft dat niet beperkt te blijven tot een seniorenconvent of een commissie stiekem. Artikel 23, 24 en 25 van de gemeentewet bieden de soelaas. De geheimhouding en de beslotenheid ontberen geen democratisch karakter, want er is een meerderheid van de raad nodig voor de bekrachtiging maar het voelt dubbel; die meerderheid kan net zo goed van politieke coalities komen die niets hebben uit te staan met het voorliggende dilemma op het terrein van bestuurlijke openheid en integriteit. De spagaat wordt echter des te meer voelbaar wanneer er zaken zijn die juist in het openbaar zich zouden moeten afspelen. Niet zozeer als het om de inhoud van het vertrouwelijke gaat maar om de vorm en het proces daaromheen. Met meel in de mond en met handen op de rug praten over de wijze waarom het tot vertrouwelijkheid is gekomen, vereist goed en vaak ontbrekend debattechniek van alle deelnemers.  Nog lastiger wordt het als geheimhouding niet voor één gemeenteraad geldt …

Het Geheim Lees meer »

Als lobby je middle-name is, hoe kun je dan zo overvallen worden door een eigen medespeler? Dát was de prangende vraag bij mij (en een heleboel andere raadsleden) na de vergadering van die maandag in oktober, van raadsleden bij Regio Rivierenland. Alwaar een wethouder van de gemeente Tiel blijmoedig uitlegt dat de Regio volgens de provincie niet het gedroomde samenwerkingsverbond is: De gemeente Tiel als lelijk eendje én prominent lid van die samenwerking in de regio, mag voortaan de kar trekken als het om provinciale projecten gaat, als het om de provincie gaat. Monden vallen open en sprakeloosheid is de toon. Want Tiel is toch één van ons? En vanuit een natuurlijke reactie, -reactief- wordt de verdediging opgetrokken, te laat. De rest laat zich raden, want weet u, het gebeurt de laatste tijd wel vaker. Eigenlijk na de Griekse crisis nogal veel. De speltheorie is heruitgevonden in de politiek. Het prisonersdilemma is van oorsprong een oefening, meestal aan het einde van een training onderhandelen, om juist dát laatste beetje menselijke ‘winners gut’ er uit te halen. Burgemeester Aboutaleb memoreerde bij OVT (VPRO) de tekst op het vliegveld van Kaapstad: ‘Alleen ga je sneller, samen kom je verder’: De sleutel tot succes in het Prisoners Dilemma. Het is immers de enige uitkomst die dan ook recht doet aan álle partijen. Rationeel, dat …

De Winst Lees meer »

Het duizelt mij, ik wrijf de ogen uit en lees de voorpagina van het katern Rivierenland van 11 augustus van de Gelderlander nog eens goed na. De tweede kolom en de rest van het artikel ademt alle ingrediënten voor een bestuurlijke molotov voor regionale samenwerking. De daarin genoemde organisatie in de jeugdzorg betreedt naar nu blijkt de gouvernance code met alle voeten maar mogelijk. Een directeur die zelf bewindvoering van de (jeugdige) cliënten op zich nam, eigen medewerkers in de beoogd onafhankelijke cliëntenraad, een raad van toezicht bestaande uit ‘kennissen’ van de directeur, een ontbrekende deskundige op het gebied van zorg en géén van de medewerkers heeft een afgeronde zorgopleiding. Aldus de inspectie. En de waslijst met diskwalificaties gaat maar door in derde kolom van het artikel. En toch mag de organisatie doorgaan met het leveren van jeugdzorg, het bieden van hulp aan afhankelijke groepen mensen. Het bedrijf heeft naar zeggen tot 1 oktober de tijd gekregen om een en ander op orde te krijgen. Jeugdzorg. Iets wat gemeenten in gezamenlijkheid uitvoering aan geven. Het artikel rept nog wel van bedenkingen van de gemeente Tiel maar dat zal dus alleen het college zijn. Verder ontbreekt ieder alarm. Of rimpeling. Natuurlijk het is reces. Dat betekent niet dat de raadsleden op vakantie zijn maar dat betekent ook niet dat het gehele …

De Noodrem Lees meer »

Raadswerk verandert. Ik moest er aan denken toen ik een op zichzelf redelijk bezorgd stuk las van Stijn Verbruggen en nogal geagiteerd op Twitter reageerde. De tweede alinea, het ging alleen om de tweede alinea, de rest van het stuk is terechte bezorgdheid. Het is natuurlijk vijf jaar geleden begonnen. Met de komst van de Ipad. De gemeenteraad van Geldermalsen was er gelukkig vroeg bij, de ICTafdeling van de gemeente nog niet geheel op voorbereid, kortom een ‘disruptive technology’ die zijn weerga niet kent. Raadsleden zijn vervolgens onthand, verrukt, uitgedaagd en ploeteren zich met alles wat daartussen in zit door de raadsstukken, de regiostukken, de staatsstukken en de partijstukken. Om na een poosje vervolgens dagelijks door nieuwsbrieven over 1000-en-1 onderwerpen, nieuwssites en digitale kranten  te gaan, om tot slot bijna te bezwijken onder de dagelijkse hoeveelheid blogs, vlogs en stapels social media. Van Periscope, Snapchat, Twitter, ELO, Facebook, Instagram, Pintarest, enfin noemt u maar op. Dagelijks. Al vijf jaar lang.  Van ‘s-morgens vroeg tot ’s-avonds laat. Omdat iedereen, die je in de resterende tijd aanspreekt, er van uit gaat dat je overal een gefundeerde en gedetailleerde mening over hebt en het standpunt van de andere partijen kent en kunt pareren of anderszins, nieuwe ontwikkelingen kunt duiden, lokale met nationale en die weer met globale issues kunt verbinden en waarom er …

De Nieuwsgaring Lees meer »

Een spoeddebat is nooit zomaar, zorg is nooit zomaar, zorg om zorg al helemaal niet. Dinsdagavond 16 september is daarom belangrijk