De Scheiding
De uitzending van Buitenhof van zondag 24 augustus 2014, was feitelijk een eye-opener voor mij, de analogie van decentralisaties en de onverbiddelijke uitkomst in ‘rijken en armen’.
De uitzending van Buitenhof van zondag 24 augustus 2014, was feitelijk een eye-opener voor mij, de analogie van decentralisaties en de onverbiddelijke uitkomst in ‘rijken en armen’.
Waar ik mij dus steeds meer aan erger is de ‘terloopse regel’ in de politieke vergaderingen en in stukken. Het en-passant nog wat toevoegen. Alsof het small-talk is, maar het is alles behalve small-talk. In de politiek is zo’n gesmoorde regel meestal een bom, verpakt in een ondoorzichtig taalmoment: “Oh ja, nog één dingetje…”. En dan wordt er een dreigend extra gat van 3 miljoen euro aangekondigd terwijl iedereen zijn tas aan het inpakken is, zoals laatst in de commissie Grond in Geldermalsen. Of het valt onder de categorie ‘ouwe-jongens-krentebrood’: “tussen jou en mij gezwegen” (of ‘gezegd’ al naar gelang uit welke provincie men komt) en dan ontploft het wel weer op Twitter of in de krant, maar het kwaad is geschied en ik erger mij daar aan. De meest irritante terloopse regels, zijn die regels, die er ‘automatisch’, zeg maar helemaal vanzelf, in komen te staan, quasi onschuldig en goed bedoeld of vergeten, maar ondertussen. In Geldermalsen zit zo’n regel standaard in het verslag als het gaat om de aanbestedingen: “De genoemde aanbestedingsvoordelen laten zich overigens niet één op één vertalen naar een financieel voordeel in de begroting”. “En waarom dan niet?”, vraag ik dan telkens in zo’n vergadering en dan volgt een belofte of een voorbehoud. En in dat voorbehoud zit het venijn. Het laat iets zien. Het legt het besturingsmodel bloot, het …
In de Gelderlander van 7 december ( http://dg.ned.newsmemory.com/publink.php?shareid=771a3aeb0 ) was natuurlijk niet de ruimte voor de hele brief, daarom staat hier de brief die verstuurd is naar de pers —————— Voor de goede orde, Ik ben ongelooflijk boos: Sinds donderdag 5 december is op de social media een stortvloed aan verkapte excuses van de huidige en beoogde Geldermalsense VVD raadsleden te vinden. Klaarblijkelijk hebben zij nu eindelijk de informatieachterstand ten opzichte van de andere raadsfracties ingelopen op het dossier MFC/ECG. De partij die zelf veelvuldig om geldverslindende en vertragende onderzoeken heeft gevraagd, was -naar hen nu zelf blijkt, onvoldoende op de hoogte van de uitkomsten daarvan noch van andere beschikbare informatie. Door met ontbrekende kennis zo scherp stelling te nemen heeft de VVD een ongekende schade berokkend aan de gemeente Geldermalsen. Enerzijds door een compleet misplaatste frame op een voorziening ten gunste van de inwoners op de lange termijn en anderzijds door het systematisch ongeloofwaardig maken van college, raad en zelfs het ambtelijk apparaat, een kardinale aantasting van de integriteit. Op de befaamde donderdag nog, twitterde raadslid Könings “ambtenaren vertellen bijna altijd de blote feiten”. Bijna altijd. Weer zo’n insinuatie, zo’n schoffering om -mijn inziens, het eigen disfunctioneren te verhullen. De voortdurende claim van de VVD op liberalisme waarbij men streeft naar gelijke kansen voor inwoners, voor verenigingen en voor (zorg)ondernemers, lijkt …
Een raadsvergadering waarin stilte het debat beheerste