Spoorzoeken

In de discussie rondom de stationsomgeving Oost in Geldermalsen (iedereen is er over uit als het gaat om de stationsomgeving west) wemelt het langzamerhand van de Indianenverhalen: claimbedragen tuimelen door Twitter, ingezonden brieven, in de wandelgangen van het gemeentehuis, in het Nieuwsblad Geldermalsen, de Gelderlander en wat dies meer zij. Cowboy scenario’s doen de rondte, ‘de coalitie blaast alles af’ tot aan ‘het college naar huis’. Divergerende of escalerende stellingnames,  reacties en tegenreacties, ingezonden brieven, persoonlijke diskwalificaties, heimelijke stukken en bijeenkomsten, rekenmeesters met extreem verschillende rekenmethodes en dito uitkomsten. Dreigementen, toekomstbeelden, oneigenlijke dilemma’s en conclusies die gebaseerd zijn op het gevolg van die conclusie. Het is er allemaal en het maakt spoorzoeken op indianenniveau noodzakelijk om een Esopus-oorlog te voorkomen

Er is fractieoverleg, coalitieoverleg en ik houd bestuur en wethouder op de hoogte van de ontwikkeling van ons standpunt. Het is werken aan de rol als raadslid en de rol van fractievoorzitter én functioneren in een coalitie. Wegblijven van ongenuanceerde uitspraken, toetsen van een scala aan aannames waar verschillende partijen zich van bedienen en op basis waarvan waarheden worden geformuleerd. Raadplegen van diverse experts, casuïstiek en jurisprudentie. De gemeentewet krijgt een nieuwe vaste plaats op mijn bureau. Het dossier bevat 70cm aan papier.

De coalitie heeft gelukkig een eenduidige koers. Goede besprekingen afgelopen weken maakten dit maar weer eens duidelijk. De puntjes op de i, de zorgvuldigheid en de stevige onderbouwing zijn afgelopen week nog eens besproken en verder in gang gezet. Het presidium op 14 september is de volgende stap in het werken aan draagvlak en het bouwen aan een realistisch Geldermalsen.

Ondertussen schrijf ik ook aan de verklaring voor 28 september als voorbereiding op het debat en probeer in heldere lijnen het standpunt van D66 en daarmee het standpunt van de coalitie te duiden. Het lijkt net of er even geen ander onderwerp is, maar niets is minder waar. De fractie richt zich ook op de andere grote en kleine bestuurlijke beslissingen die op ons bord liggen. De steunfractie helpt ons hierbij enorm om de vele sporen tezamen laten komen. Zo komt er ook langzaam licht in het HFS dossier maar dat traject staat op de rails en is on track qua tijdspad.

Het mag duidelijk zijn, het raadswerk ‘doe je er niet even bij’; het wordt tijd dat het college verder kan en op een helder spoor wordt gezet door de raad.